Studie naar samenwerking WarmCO2

warmcoWarmCo2 is niet alleen een technisch project, maar ook een sociaal project, waar veel mensen van kunnen leren. Dat zegt Jenny Crone, directeur van WarmCo2. “Zeeuws-Vlaanderen blijkt een goede voedingsbodem voor dit soort projecten. Want het zit altijd tegen en dan is het belangrijk dat je commitment houdt.”

WarmCo2 is vijf jaar geleden opgezet op initiatief van de Provincie Zeeland. “De provincie en de gemeente Terneuzen wilden hier graag glastuinbouw naartoe halen. Samen met Zeeland Seaports zijn twee polders ontwikkeld. Via een leidingennet en een warmtewisselaar maken de tuinders gebruik van de restwarmte en CO2 van kunstmestfabriek Yara in Sluiskil. De tuinders betalen daarvoor 15 jaar lang een vaste prijs. Aangezien energiekosten in de glastuinbouw 30 procent van de totale kosten bestrijken, is dat een fijne zekerheid.”

Inmiddels is twee-derde van de 150 hectare grond gevuld, 27 hectare is nog beschikbaar en de rest wordt in fases volgebouwd. Als het hele gebied wordt geëxploiteerd, is er 1.800 TJ restwarmte en 55.000 ton CO2 nodig. Dat komt overeen met 55 miljoen kubieke meter aardgas: een besparing zo groot als het gebruik van 35.000 huishoudens per jaar. Voor CO2 betekent het een beperking in de uitstoot gelijk aan die van 7500 huishoudens. “Er hoeft nu geen geld meer bij. Als het terrein voller wordt, kunnen we de leningen gaan afbetalen.”

WarmCo2 is uniek in de wereld door de combinatie van warmte en CO2. Maar het is vooral uniek door de manier waarop het werkt. “Dr. Wouter Spekkink is aan de TU Delft gepromoveerd op collectieve ontwikkeling, zoals wij dat hier vormgeven. Omdat het bij dit soort projecten altijd wel eens tegenzit, moet je de vaardigheden hebben om tot collectieve actie te komen. Zeeuws-Vlaanderen is een kleine regio, dus komen we overal dezelfde mensen tegen. Je leert elkaar vertrouwen, hebt begrip voor elkaar, kent elkaars kernwaarden en gunt elkaar wat. Het is net een huwelijk. En dan pas kun je samen iets opbouwen, kennis ontwikkelen en delen.”

Want hoewel WarmCo2 inmiddels vijf jaar draait, gaat het niet vanzelf. “Het is een hele uitdaging om de kikkers in de emmer te houden, want het is een langlopend proces en er verandert van alles waar wij geen invloed op hebben. Dan moeten contracten soms worden aangepast en moeten partijen concessies doen. Dat wij daarin slagen is geen wijsheid, maar het gevolg  van hoe wij met elkaar werken. En daar kunnen anderen van leren.”

Nu is het moment om het systeem te optimaliseren en dat betekent opnieuw overleggen en aanpassen. “Het lijkt alsof dit alleen werkt als alles klopt, maar het gaat om de intenties. Yara werkt hieraan mee vanuit hun visie op maatschappelijk verantwoord ondernemen, er zit geen beloning aan vast. De tuinders profiteren van wat fiscale voordelen, maar die zijn niet zo sterk dat het vanzelf gaat. Het draait om de intentie. Willen is kunnen.”

Tekst: Liesbet Mallekoote
Fotografie: Marijana Pajovic

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *