28 en het transportbedrijf van je zieke vader overnemen: Manon van Opdorp deed het

Op 28-jarige leeftijd nam Manon van Opdorp (40) de Van Opdorp Transportgroep in Sas van Gent over van haar vader. Dat was niet haar droom, maar door zijn terminale ziekte, haar liefde voor hem en een groot verantwoordelijkheidsgevoel sprong ze in het diepe. Ze worstelde, kwam boven en bouwde het familiebedrijf verder uit. Na dertien jaar continu het gas erop, neemt de ondernemer volgend jaar een jaartje vrij.

Van Opdorp gelooft niet in toeval. Mensen en gebeurtenissen komen op je pad om een reden. Hoewel ze haar zegeningen telt, was het niet altijd makkelijk. De dood van Werner, haar vader én grote voorbeeld, voorop. Op de rijdende trein van een groeiend bedrijf springen, viel op zijn zachtst gezegd ook niet mee. Daarnaast heeft ze als alleenstaande moeder de zorg voor haar dochter Julie (2,5) en een volle sociale en maatschappelijke agenda. Zo zit ze nog in de Junior Kamer Zeeuws-Vlaanderen, het netwerk van jonge ondernemers uit de regio. Toen kort geleden een paar mensen die haar erg na staan, plots ernstig ziek werden, zat haar mandje even te vol. Tijd voor zelfreflectie. ,,Er is meer dan werken alleen”, vertelt ze aan het AD.

Transport in de genen
In de persoon van Wesley van Hoeijen kruiste een geschikte nieuwe algemeen directeur haar pad. ,,Wesley deelt mijn normen en waarden en visie op het bedrijf en ik kan de zaak tijdens mijn sabbatical met een gerust hart aan hem overlaten. Ik kom terug, het bedrijf is mijn tweede thuis, het transport zit in mijn genen. Maar in welke functie dat zal zijn, daar heb ik een jaar de tijd voor om over na te denken. In 2021 wil ik met mijn dochtertje veel reizen. Met haar Europa door in een Volkswagen T1 busje. Ik moet er alleen nog even voor sparen, man, wat zijn die dingen dúúr!”

Hoe is het om als, laten we wel wezen, aantrekkelijke vrouw aan het hoofd te staan van een bedrijfstak die wordt gedomineerd door mannen?
,,Dat was destijds enorm spannend. Ik was jong, dochter-van en ook nog eens blond. Maar ik ben erin gegroeid, ben in de processen gekropen. In de begintijd werd ik door personeel en klanten misschien niet voor vol aangezien, maar dat heb ik door hard werken echt wel goedgemaakt. Mijn opa Bernhard, die voor mijn vader de zaak leidde, was zijn tijd ver vooruit toen hij zei: ‘Jongen of meisje, dat maakt niet uit. Het is je instelling en inzet die telt’.”

Krijg je als vrouw meer voor elkaar dan een man in dezelfde functie?
,,Dat weet ik niet. Dat ligt toch aan de manier waarop je zaken benadert. In gesprekken of onderhandelingen ben ik hard op de inhoud. Ik zorg voor een goede voorbereiding en ga voor wat ik wil. Maar ik ben wel zachter op de vorm; dus hoe ik de boodschap breng. Dat werkt voor mij. Ik denk dat mijn gedrevenheid een goede karaktereigenschap is in dit werk. Aan de andere kant moet ik misschien soms toch wat minder direct zijn. Als ik ergens wat van vind, dan zeg ik dat ook duidelijk. Ja is ja en nee is nee. Recht voor z’n raap. Ik heb een hekel aan pappen en nathouden. Ik heb zwarte sneeuw gezien, maar ook heel mooie witte toppen.”

Je overgrootvader richtte het bedrijf op, je opa en vader hebben het bedrijf verder uitgebouwd. Welk stempel heb jij tot nu toe op het bedrijf gedrukt?
,,Ik heb om te beginnen meer de focus gelegd op transport en logistiek. Het onderhoud aan de vloot heb ik uitbesteed, dat doen we niet meer zelf, terwijl mijn vader dat wel in eigen huis hield. Ook heb ik het hoofdgebouw met de kantoren aangepakt. Ik was zes jaar toen ik de eerste steen mocht leggen van het oude pand. En toen ik in de zaak kwam, was alles nog steeds bordeauxrood met beige. Dat moest anders. We hebben nu een modern hoofdgebouw, fris, open en transparant, zoals het bedrijf zelf ook is en waar iedereen zich thuis voelt. Ook let ik erop dat ons wagenpark helemaal up-to-date is. Ik bedoel, die jongens zijn een hele week van huis, dan moeten de trucks helemaal in orde zijn, ze moeten trots zijn op hun truck. Vorig jaar renoveerden we ons eigen tankreinigingsstation, waar ook andere bedrijven gebruik van kunnen maken. De afdeling feed (veevoeder) is er ook bijgekomen. Ik wil de basis bewaken die mijn voorgangers hebben gelegd. Ik wil niet volgen, maar voorop lopen. Ik wil niet de grootste, maar wel de beste in het transport zijn en blijven.”

Ben je als manager anders dan als moeder?
,,Als moeder hecht ik, zeker nu ze nog zo jong is, aan de drie R’en: rust, reinheid en regelmaat. En nu ik erover nadenk, op de zaak ook. Clean-deskbeleid, bijvoorbeeld. Nuchterheid en niet flauw zijn, daar sta ik ook voor. En ruimte voor vrijheid, veel aandacht voor het sociale aspect. Ik ben erg betrokken bij mijn dochter, ook bij mijn medewerkers. Ik wil weten wat er speelt, zodat ik waar dan ook kan helpen. Een vaste structuur vind ik ook heel belangrijk. Ik ben van de lijstjes en het afvinken. Thuis en op de zaak.

Lees hier verder!

Van Opdorp
Nijverheidsstraat 2
4551 LA Sas van Gent

Bron: de Ondernemer.nl 
Fotograaf: Camile Schelstraete

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *