Kennisdeling: Afdalen op de tender

Deel 5 van 5
Zeeland Business heeft goede contacten met het bedrijfsleven in het havengebied. Ieder jaar brengen wij in samenwerking met Zeeland Seaports een special over de havens Vlissingen en Terneuzen. Hierin  komen interessante ontwikkelingen uit de havens aan bod  en kunnen bedrijven uit het havengebied zichzelf voorstellen aan het bedrijfsleven door geheel Zuid-West Nederland. In de special komen ook de verschillende werkzaamheden aan het bod.

In het verlengde hiervan besteden we de komende weken aandacht aan het loodswezen in de Westerschelde. Deel 1 staat in het teken van hoe je loods wordt. Volgende week (deel 2) volgt de historie van het loodswezen. Daarna (deel 3) een dagje aan boord op de ‘Chopin’, een Duits schip. Deel 4 volgt de vaartocht door de Westerschelde en tot slot (deel 5) het afdalen van het grote en stabiele schip in het – naar verhouding – minuscule loodsbootje.

Frans Zuurveen is de schrijver van het blog over beloodsing op de Westerschelde. Hij schrijft onder andere voor Mikroniek, Dutch Society for Precision Engineering, Caravannen! en voor Het Tweede Huis. Lees hieronder zijn verhaal over de beloodsing.

Afdalen op de tender
Dan komt het, voor mij persoonlijk, spannendste deel van de reis. Want we moeten afdalen van het grote en stabiele schip in het – naar verhouding – minuscule loodsbootje. Het komt er met veel machtsvertoon van schuim en deining hard aanvaren. En ja, ik moet toch van het grote schip af, ondanks mijn hoogte- en watervrees en nog veel meer andere vrezen.

Goed, het valt mee. Na handen schudden met kapitein en bemanningsleden schuifel ik voorzichtig over de gangway, die langs de scheepswand schuin naar beneden steekt. Onder me kolkt het zoute Scheldewater. Dan de touwladder op. Die hangt nogal te zwiepen, maar heldhaftig zet ik mijn voeten op de eerste sport en dan, behoedzaam tastend met mijn tenen, op de volgende. Een stuk of tien gammele treden later zet ik mijn voeten op het zwaaiende dek van de Endeavour. Behulpzame handen helpen met het hervinden van mijn evenwicht. Binnen in de kajuit blijkt het warm en gezellig te zijn.

Het besturen van deze tender is het werk van kapitein Cor Marijs, natuurlijk uit Arnemuiden, en stuurman Ned de Looze. Ze zitten achter een vliegtuigachtig instrumentenpaneel waarmee èn het roer èn de aandrijving worden bestuurd. Dat laatste is zogenaamde jet-voortstuwing. Dat betekent dat er geen schroeven zijn maar wel twee krachtige waterstralen. Die worden ieder door duizend paardenkrachten opgewekt en geven het schip een enorme snelheid.

In de Vlissingse loodsenhaven stappen we op de wal. Voor een landrot is het toch weer een veilig gevoel vaste grond onder de voeten te hebben. Einde van wat een spannend jongensavontuur leek maar in werkelijkheid een serieuze en verantwoordelijke klus was. Voor Jan van Berlo wel te verstaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *